مافیای قدرت و ثروت مانع ریل گذاری حکمرانی درست اقتصادی شده اند

وقتی گروه های مافیای توزیع رانت و فساد اقتصادی بزرگ شوند بدین معناست که دیگر ریل گذاری حکمرانی اقتصادی کشور دست دولت نیست، بلکه تحت نظر و مدیریت گروه های قدرت و ثروتی است که براساس عدم شفافیت و نظارت شکل گرفته اند.

مجیدرضا حریری رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین در گفت و گویی در پاسخ به این پرسش که اصلاحات اساسی که دولت و حاکمیت در تغییر ریل اقتصادی باید مد نظر داشته باشند از نظر شما چیست، گفت: در این موضوع شکی نیست اصولا دولت ها و حاکمیت ها مسوول ریل گذاری حکمرانی اقتصادی کشور هستند.

اما وقتی گروه های مافیای توزیع رانت و فساد اقتصادی بزرگ شوند بدین معناست که دیگر ریل گذاری حکمرانی اقتصادی کشور دست دولت نیست، بلکه تحت نظر و مدیریت گروه های قدرت و ثروتی است که براساس عدم شفافیت ونظارت شکل گرفته اند.

وی در این باره خاطر نشان کرد و گفت: اصولا دولتها روی کاغذ و برنامه ها و چشم اندازهای چند ساله کشور از تولید و سرمایه گذاری بسیار سخن می گویند و کاغذ بازی می کنند.

اما در عمل وقتی کارنامه صفر است یعنی می نویسم، اما نمی توانیم اجرا کنیم زیرا تامین منافع عده ای در عدم اجرای آن است.

رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین خاطر نشان کرد: بعد از ارزیابی عملیاتی شدن برنامه های توسعه ای در می یابیم که در نهایت بین ۳۰ تا ۳۵ درصد اجرا شده اند، یعنی عملا برنامه ها اجرا نشده اند زیرا برنامه ای که این میزان اجرا شده یعنی اجرا نشده، چون یکسری کارها به خودی خود انجام می شود.

بنابراین به دلیل وجود باندهای فساد عملا برنامه های توسعه ای کشور روی کاغذ و در حد حرف و حدیث باقی می ماند.

حریری معقتد است: تحریم ها عامل مهم گسترش فساد اقتصادی و ارزی است.

وقتی در فضای بین المللی تحت شدیدترین تحریمهای بانکی، بیمه ای و کشتیرانی هستیم و برای فروش نفت و صادرات باید تحریم ها دور زده شود به معنای تجارتی غیر شفاف است زیرا دور زدن تحریم ها برای اینکه ناظر یعنی تحریم کننده نتواند ما را به روشنی رصد کند غیر از نبود شفافیت نمی تواند محقق شود.

وی در این باره تصریح نمود: تنها راهکار عبور از وضعیت کنونی و بهبود حکمرانی اقتصادی، وجود شفافیت صد درصدی است لذا تا زمانی که عدم شفافیت وجود دارد و تراستی ها ارزهای صادراتی را پس نمی دهند.

نمی توان به بهبود وضعیت حکمرانی اقتصادی کشور امیدوار بود.

رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین معتقد است: اقتصادی می تواند روی پای خود بایستند که شفاف و اهل رقابت پذیری باشد تا زمانی که در اقتصاد ایران شفافیت وجود ندارد امکانی برای ایجاد رقابت و سرمایه گذاری داخلی و خارجی وجود ندارد.

بنابراین در چنین فضای مسمومی نمی توان انتظار داشت اقتصاد رشد کند یا در مسیر توسعه یافتگی قرار بگیرد.